ارگان انجمن اسلامی دانشگاهمون(علامه) امروز حسابی شلوغش کرده بودند. آن ها مجموعه اعتراض هایی را شروع کرده اند زیرا انگار قراره کم کم کرکرشان را بکشند پایین.
گویا تجمع آن ها امروز به اتاق رئیس دانشکده هم رسیده بود. این انجمن دیروز با چاپ نشریه شان به نام زمزمه این تیتر را در صفحه اول رفته بودند: <ایستاده ایم به پاسداری آخرین سنگر آزادی>
و دیگر تیترها :<دانشگاه زندان نیست> <دانشگاه زندان نیست>و<انجمن های اسلامی علمه استبداد یا سرباز آزادی؟!>
نمی دانم چرا برخی در تلاش اند تا فضای دانشگاه که باید فضایی علمی باشد را به فضایی سیاسی تبدیل کنند احتمالا به چیزی جز اهداف سیاسی جناح خودشان نمی اندیشند. قصدم انتقاد از انجمن های اسلامی نیست در موردی دیگر بعد از چاپ نشریات موهن دانشگاه امیر کبیر در دانشکده های دانشگاه علامه اطلاعیه زدند که بیاید بریم اعتراض.
شاید شرح این ماجرا از زبان انجمن اسلامی ها در زمزمه: روز دوشنبه هفدهم اردیبهشت بسیجیان دانشگاه علامه طبابائی تجمعی در اعتراض به رویدادهای دانشگاه امیر کبیر در دهکده المپیک برگزار کردند تا با پنج روز تاخیر آن ها نیز برای مظلومیت تشکل همیشه مظلوم خود فریاد سر دهند. رئیس دانشگاه در این تجمع(که با وجود تبلیغات گسترده تنها با شرکت حدود ۲۰۰ از بسیجیان دانشگاه برگزار شد) گفت:<به عنوان رئیس دانشگاه به شما قول می دهم که اجازه نمی دهم مزدوران بیگانه در دانشگاه فتنه کنند.دانشگاه را برای مخالفین نظام ناامن خواهم کرد> به خاطر اینکه قدری از آلام مظلومانه کاسته شود بسیجیان بعد از این تجمع نهار را مهمان دانشگاه بودند.برای برگزاری این تجمع کلاس های درسی ساعات ۱۰ تا ۱۲ روز هفدهم اریبهشت در سراسر دانشکده های علامه طبابایی تعطیل بود.
صرفنظر از اینکه مطالب گفته شده کاملا صحت دارد یا نه (قسمت تعطیلی کلاس ها را مطمئنم درسته) وقایعی از این دست در این محیط ها که باید آینده سازان کشور را به جامعه تحویل دهند چه اثراتی روی ذهن دانشجویان می گذارد؟
جز اینکه ذهن آنان را از یادگیری و فهم علم دور می کند؟ نمی گویم دانشجو باید نسبت به محیط اطرافش بی توجه باشد ولی الان انگار دانشگاه(به خصوص جاهایی مثل امیرکبیر-علامه-...) به محیطی تبدیل شده برای کارهای سیاسی که در آن هر از گاهی سر کلاس ها هم رفته می شود ولی ذهن ها جای دیگریست.
بنا به درخواست یکی از دوستانم این عکس ها را می توانید ببینید:


